Welkom op deze blog!

Waar wetenschap eindigt en religie begint:

Gnostiek is géén godsdienst, géén filosofie, géén sekte,
maar een eeuwenoud middel
om je eigen Goddelijkheid te vinden,
en de weg te zoeken naar onze oorsprong!

11-02-’17 Aankondiging: Gnostiek huiskamergesprek op 2 maart!

Wilt u over dit niet alledaags onderwerp eens van gedachte wisselen, uw overdenkingen delen of luisterend deelnemen? Op donderdag 2 maart, vindt een bijeenkomst plaats over de ‘verlossingsleer,’ of hoe deze leer in werkelijk bedoeld is.

Wie zijn wij?
Waarom zijn wij hier?
En, waarvàn moeten wij verlost worden?
Dáár gaan we het over hebben want die kennis, gnosis, is nodig om de verlossingsleer te begrijpen.

Mocht u na deze bijeenkomst belangstelling hebben voor gesprekken met een terugkerend karakter, dan bent u van harte welkom op iedere eerste donderdag van de maand in de huiskamer ‘Zonnewende’ bij Instituut Zero-point. www.Zero-point.nl

Praktisch

Locatie: Zero-point, Ceresstraat 29, Breda
Datum : donderdag 2 maart
Aanvang : 20.00 – 22.00 u
Kosten : € 7,50
Info. /opgave: Els van den Goorbergh, via het contactformulier van deze blog. U kunt informatie opvragen, u aanmelden of aangeven dat u telefonisch contact wilt hebben.

De verloren zoon

Bergpadtekst

Aan de voet van de berg bevindt zich een pad dat eerst onzichtbaar is, omdat het pad opgaat in het geheel van het landschap. Grazige weiden en bloeiende velden begeleiden het pad. En de pelgrim die het pad ontdekt, omdat hij zoekt naar de grazige weiden en de bloeiende velden, begint aan een weg die vreugdevol lijkt. Spanning spreekt uit de indrukken die hij krijgt als hij de berg ziet. Spanning spreekt uit de mogelijkheden van een krachtmeting die hem of haar buiten de werkelijkheid tilt.
Dan begint, onder deze spanning, de bloeiende velden achter zich latend, de pelgrim aan de weg om de berg te beklimmen. Het is een weg die hem of haar de verrassingen niet laat zien, maar in de verrassingen laat glíjden. De verrassingen zien wil zeggen: dat er een voorbereiding is op een verandering. Maar het pad is van dien aard dat iedere keer als er een verandering plaats vindt, en als het pad verandert van atmosfeer, dit de pelgrim overkomt, zonder dat hij zich kan voorbereiden. De voorbereidingen die hij wil treffen, lopen op niets uit. Want iedere keer als hij de voorbereidingen getroffen heeft op datgene waarop hij wacht, is niet dat waarop hij wacht zichtbaar, maar een totaal andere atmosfeer.

Het bergpad wordt smaller en de ravijnen worden zichtbaar.
Toelichting op ravijnen: Het ravijn is het dele van de weg waar men op komt, als men een zekere verworvenheid heeft. De verworvenheden die de mens dan heeft, kunnen hem zijn eigen diepte laten zien. De diepte die hij dan ziet, kan hem in een angst brengen, in een angst van de waanzin. Omdat de diepte dan gezien wordt als een uitreiken boven je mogelijkheden die op dat moment aanwezig zijn. daarom is het van belang op dàt deel van het pad de voetstappen bewust te zetten, in aandacht. Het weten dat elke voetstap een beweging is die gezet wordt vanuit een krachtveld, brengt de mens làngs het ravijn omhoog naar zijn volgende plaats.

ravijn

De ravijnen roepen angst op en de angst doet de pelgrim besluiten om een zekere stilstand te handhaven, om zich te bedenken over het hoe en het wat. De stilstand brengt een rust met zich mee, en een overzicht van waar hij is. Hij kan een stuk van het bergpad zien dat omhoog voert, hij kent het bergpad dat hij beklommen heeft, en ziet het ravijn dat als een steeds dreigend gegeven nu samenloopt met het bergpad. Het bergpad dat om hoog gaat wordt begeleid door het ravijn, daar waar eerst grazige weiden waren. Daar waar toen rotsblokken waren en struiken, daar waar toen niets was, is nu het ravijn. Het ravijn kan niet voorbijgegaan worden, maar zal meegenomen moeten worden op de volgende stappen die gezet moet worden op de weg.

Het bergpad brengt nu een groot gevaar met zich mee. Want bij elke voetstap die gezet wordt, moet men overdenken hoe, waarom en waar men die voetstap zet. Het is een continu alert zijn, een continu daar zijn waar je met je bewegingen bent. Is er een moment van wegglijden, dan bestaat er de kans dat men zijn voetstap zó zet dat men in het ravijn glijdt. Veel pelgrims op dit stuk van de weg storten in het ravijn. En moeten dan weer opnieuw hun tijd afwachten, totdat ze weer de grazige weiden ontdekken en hun weg weer kunnen beginnen.

Voorpagina1-300x215

Het gevaar aan het bergpad is dat er een overmoedigheid plaats gaat vinden. Als de angst voor het ravijn overwonnen is, kàn de pelgrim denken dat hij nu zelf kan bepalen hoe hij zijn weg loopt. Het zelf-bepalen komt voort uit een euforistisch gevoel dat ontstaat doordat er, nadat men van het lage naar het hoge geklommen is, een lichtheid van materie ontstaat. De lichtheid van de materie geeft de pelgrim het gevoel van niet meer gebonden te zijn aan dat waar hij zijn weg langs moet gaan. Dit is het volgende gevaar op het pad. En dit is het zoete gevaar, want het gevaar wordt niet gezien als zodanig. Doch steeds zal de pelgrim zijn staf vast moeten houden, omdat zijn staf de zekerheid geeft om zijn voetstappen te zetten. De staf is het weten, de kennis van het Zelf.

Dàn komt er een stuk van het bergpad waar geen ravijn meer is. Waar geen begroeiing meer is. Waar geen staf gebruikt kan worden, omdat de staf hier een hinderpaal zou zijn. Dit is het stuk van de berg dat naar de top leidt.
Het stuk dat naar de top leidt, kan alleen begaan worden door de pelgrim die zijn weg heeft afgelegd als een weten.
De weg afgelegd hebben als een weten is: zich bewust zijn van elke atmosfeer, van elke laag, van elke beweging.

Bron: Mária Hillen

1 Reactie op Welkom op deze blog!

  1. marcus schreef:

    De laatste twee zinnetjes over het “weten” zijn zeer belangrijk.
    Het is namelijk niet het geloof – eender welk geloof – dat je naar de top zal leiden.

    Hoe meer je weet, hoe minder je moet geloven. En op je weg naar boven zal er een tijd komen dat je voldoende weet om niets meer te hoeven geloven!
    Dit weten zal dan ook elke vorm van angst wegnemen, zodat je het pad naar Verlossing in volle vertrouwen kan verderzetten. Want wanneer je weet, vertrouw je. En als je je vertrouwen onvoorwaardelijk aan de Kosmos schenkt, ligt het pad naar de top voor je open…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>