Wanneer de mens indaalt in materie en tijdens zijn incarnaties zijn levens uitspeelt op de zwart-witte velden van het schaakbord van illusie, ondergaat hij langzaam een rijping van de ziel door ervaringen die hem lijden, pijn en miserie bezorgen in dezelfde of volgende incarnatie. Die ziel is de intermediair tussen de fysieke mens en de geest in hem. Ze is aan het werk op deze planeet en zal zich weer bewust moeten worden van de goddelijke stroom van evolutie, waartoe zij behoort, maar waar zij is uitgestapt om al die ervaringen op te doen, als karmisch gevolg van de beslissing van de mens om zijn goddelijke bestaan op te geven en het spel van zwart en wit (dualisme) te leren ondergaan (erfzonde).
Het is de ziel die voortdurend geconfronteerd wordt met de gevolgen van zijn ervaringen. Deze worden voor het merendeel opgewekt door de mens zelf, en het is de voortdurend veranderende fysieke persoonlijkheid (hij of zij die geboren wordt in een nieuwe incarnatie voor weer een tijdelijk leven) die voor de ziel ook dat nieuwe drama van gevolgen zal moeten uitspelen. Die ervaringen zijn altijd karmisch bepaald, en de demonen waarmee de fysieke mens in zijn tijdelijke bestaan wordt geconfronteerd, zullen hem verder helpen met hun aandrang om weer andere ervaringen aan te gaan, waar hij in zijn onwetendheid aan toegeeft, zodat die op hun beurt weer karmische gevolgen tot stand brengen.
Dit spel van oorzaak en gevolg, leed en pijn, met kortstondige vreugdes die op hun beurt weer leiden tot nieuw leed en pijn, zijn de slingeringen die de mens en daarmee ook de ziel doormaakt in de rondedans van het bestaan op aarde.
Aan het eind van het fysieke leven is de mens gewoon uitgeput en valt in (doods)slaap om op te lossen in vergetelheid, en zijn ziel maakt zich klaar voor een volgende ronde om een nieuwe mens te ontvangen. De ziel ondergaat hierdoor telkens weer, gedurende een lange tijd, de gevolgen van die slingeringen. De mens zelf is zich slechts tijdelijk bewust van zijn slingeringen in zijn huidige leven, maar is wel het werktuig van de ziel, om die slingeringen op aarde uit te spelen en ook fysiek te ondergaan. De mens is zich daarbij alleen bewust van slechts één leven tijdens zijn eigen bestaan, terwijl de ziel zich bewust is van al die talloze incarnaties met al die verschillende persoonlijkheden.
Dit is het begin van de diverse fasen die de mensenziel doormaakt als zij voet zet op deze planeet van illusies. Dit is het begin van de rijping van de ziel om uiteindelijk bewust kennis te krijgen van de bestaanszin. De ziel zal door een aantal stadia heen moeten opdat hij zich uiteindelijk kan opwerken tot een steeds hoger niveau. En ook hier is de mens het werktuig in fysieke gedaante gedurende al die levens die de ziel helpt dat hogere te verwerven op weg naar die rijping waarbij de stoot naar volmaaktheid hem omhoog voert boven de fysieke bestaanswetten.
De stadia die de ziel ondergaat tijdens het rijpingsproces
1. Het kind (dat met graagte alle mogelijke ervaringen doormaakt zonder acht te slaan op wat men als zwart of wit betitelt)
2. De enthousiaste (die als een ‘verslaafde’ alle films bekijkt van het fysieke leven, maar wel onderscheid kan maken tussen zwart en wit)
3. De verdwaasde (die ronddoolt in het bestaan zonder zich rekenschap te geven wat hij aan het doen is, maar wel beseft dat zijn ervaringen meer te bieden hebben dan slechts puur ‘ervaren’)
4. De vertwijfelde (die zich rekenschap begint te geven van zijn doelloze rondgang op Aarde en zich hieruit wil ontworstelen)
5. De Godgeraakte (die WEET dat zijn incarnaties ‘doelloos’ zijn geweest in deze droom, en toch ook diep bewust begrijpt waarom hij die begoochelingen nodig heeft gehad tot volledige rijping en godsbewustzijn. Alleen zo ligt zijn kans om een nieuw doel in het leven te bereiken dat hem/haar kan doen ontwaken in opstuwend bewustzijn)
6. De Geroepene (degene die de roep van de Kosmos verstaat en hiernaar bewust gaat handelen door kennis te nemen van de levende Waarheid. Alleen zo kan hij/zij het Pad tot versobering en afwending van de illusie gaan)
7. De Gezondene (degene die in uiterste wilsbesluit op het Pad der Transfiguratie bezegeld is door de Kosmos. Hij beseft dit en krijgt inzicht en kennis over Gods Plan en wat dit betekent voor de mensheid en hemzelf. Hij wendt zich dientengevolge tot de mensheid en deelt het Licht wat hij ontvangen heeft met zijn medemens)
8. De Verlichte (die opgaat in de Spiritualiteit. Hij begeleidt die andere geroepenen naar de finale opstanding, en speelt een bewuste rol in het kosmisch plan voor de aarde en de mensheid).
Tijdens die rijping is er in de eerste vier stadia nog geen sprake van reiniging, want het kleine zelf is bezig met zich-‘zelf’. Maar als de ziel de Godgeraakte wordt, is het moment aangebroken dat de Universele Waarheid zijn intrede kan doen in het leven van de mens, waarbij deze zich bewust wordt van de demonische banden van zijn individuele ego persoonlijkheid met de sterke materialistische krachten in de subtiele sferen van de aarde.
Hij beseft dat deze banden zullen moeten worden doorgesneden en hij zijn eigen ‘demonen’ zal moeten gaan beheersen om de tijdelijke aanraking van de Goddelijkheid tot een permanente en eeuwige te doen geworden. Dit besluit doet hem groeien tot een Geroepene die zich verheft boven de natuurmens in zijn neergang en incarnaties.
De Godgeraakte verkeert in de overgangsfase tussen de ‘gewone’ mens en de mens die ‘opstaat’. Als alle verleidingen en tegenstanders worden overwonnen, zal de hij/zij de dood eindelijk hebben overwonnen. Hij/zij wordt de heer van het leven, en Liefde wordt zijn/haar broeder.
Bron: Rudolph Berger
